29-01-07

De stemmenprofeet is niet meer

Met diepe droefenis vernemen wij het afscheid van Frank Thevissen, Stemmenprofeet en Soaponderzoeker. Frank was in de tijd ingehuurd om als bedenker, bezieler en methodologisch behang te fungeren, van de veelgeplaagde en zelfbedachte stemmenkampioen, een soaponderzoek van het Laatste Nieuws. Een rol die hem lag en waar hij goed in was. Stemkampioen zijn was plezant en hij werd dan ook al snel de ster van de stemmenshow. Iets wat zijn misnoegde collega’s van het commerciële soapstation VUB hem niet gunde. Dat de Man de laatste 5 jaar geen enkele Internationale wetenschappelijke publicatie heeft gehaald, maakte hem een sitting duck niet alleen bij zijn politieke tegenstanders maar ook bij zijn academische rivalen die afgunstig op zijn stemmenstatus toekeken. Hij werd dan ook vakkundig onder gescheten door rood-blauw geschelpte.

 

De uitspraak, van Patrick De Wael,Vice-eerste minister en minister van welriekende zaken “we zullen de opiniepeilers eens een poepie laten ruiken “ is daarmee op zich geen fait diversje.

 

Stemmenprofeten allermedia verenigt U en laat zo niet op uw kop zitten. U bent uitgeroepen tot nieuwe electorale vijand van de VLD.

 

Marktonderzoekers, opiniepeilers, waarzeggers en profeten u bent gewaarschuwd. De Waelen waken niet alleen over het land maar over de correctheid en objectiviteit van uw cijfers. Wie zich niet aan de foutenmarge houdt krijgt een hoogst persoonlijk gefabriceerde Vice-worst van De Wael in zijn gezicht, en de garantie dat deze blauwe scheet nooit meer uit zijn gezicht verdwijnt.

 

Frank is doodgescheten maar de stemmenkampioen blijft gelukkig doorgaan. Stel u voor dat u deze maandelijkse resultaten moest missen. Zo gaat het in wetenschappelijk soapland. “Profetarissen” moeten er ten gepaste tijden de show verlaten. De karaktermoord van De Morgen was laakbaar en gratuit. Je kan het een man die moet toekomen van een professorenloon toch moeilijk kwalijk nemen dat hij wat gaat bijverdienen als profeet en elk onderzoek heeft zijn onvolkomenheden. De Morgen zou beter een Spiegel voor het besmette krantenhoofd houden. Ook de door haar gesponsorde peiling is even vatbaar voor kritiek en bevat het nodige soapgehalte. Niks mis mee trouwens, maar doe dan ook niet voor of men zelf de onbevlekte opiniepeiling heeft gebaard. Niet zozeer het onderzoek zelf dan wel de manier waarop de media erover berichten en de mate waarin de politici de resultaten interpreteren zijn stemmingmakerij niet het onderzoek of de onderzoeker zelf.

 

Ik had nochtans de heren stemmenprofeten, professoren, academici in mijn voorgaande blogje gewaarschuwd ( Zie materne en deleckere). Blijf bij uw les. Voelt u zich toch geroepen om als profetaris een prominente rol op te eisen in de media, verwacht u dan aan het ergste. De normen en waarden die Academici dienen na te streven stroken niet met de commerciele wetmachtmatigheden van stemmenonderzoek laat staan met de door VLD-Strategoloog Slangen, ingefluisterde WC-bedreigingen van Dewael. 

07-12-06

Materne of Deleckere? Naar wie gaat uw voorkeur uit?

De teneur van de politici die commentaar gaven op de peiling van de Gazet van Antwerpen was wederom van het zelfde laken een broek.

 

“Onderzoek is leuk voor de krant maar wij nemen geen beslissingen op basis van marktonderzoek meer zelfs men houdt er geen rekening mee. Neen geachte burger wij nemen beslissingen op basis van ons programma, de politieke inhoud en de waarde waar we voor staan”

 

En hoe komen deze dan wel tot stand? Hoe weet men dat men op het goede spoor zit en of er eventuele bijsturing nodig is? Hoe maakt men dan wel beslissingen? Op basis van het buikgevoel, persoonlijke impressies en ervaringen? Op de subjectieve beleving van enkele partijgetrouwen?

 

Mensen zeggen niet altijd wat ze doen en doen niet altijd wat ze zeggen. Politici zijn niet anders. Het blijven tenslotte supermensen en de stelling geldt dan ook nog meer voor hen.

 

Laten we stellen dat de Vlaamse Gemeenschap en de Belgische overheid zowat de grootste afnemer zijn van marktonderzoek in Belgie na de Europese commissie. Nemen we daar nog de semi-overheidsbedrijven bij zoals De post, NMBS, De lijn, Belgacom en de grote steden en gemeenten dan komen we toch op een paar miljoenen euro’s uit die gespendeerd worden aan deze leuke bezigheid waar men geen rekening mee houdt (een raming van om en bij de 25 miljoen euro is zeker geen overschatting).

 

Indien de overheden hun marktonderzoeksopdrachten zouden staken zou men allicht diverse onderzoeksgroepen aan de KUL, VUB, RUG, LUC en UA.. kunnen sluiten. Satellietbedrijven van deze bastions, bevolkt door sociaal doorspekte wetenschappers, schieten immers als paddenstoelen uit de grond, om politici en de media te voorzien van “wetenschappelijk gefundeerde opiniepeilingen en advies”

 

Trouwens in hoeverre kunnen nog steeds verzuilde universiteiten wiens voornaamste inkomenstroom van de overheid komt objectief en neutraal blijven. In welke mate is het te verantwoorden dat ze naast hun publieke opdracht om de maatschappij van objectieve kennis te voorzien, zich verhuren en aanpassen aan de commerciële wetmatigheid enkel en alleen ter eigen glorie en het binnenhalen van nog meer geld. In welke mate kunnen diverse professoren die in de media als experts met een wetenschappelijke en objectieve aureool toelichting komen geven over maatschappelijke en politieke tendensen nog au serieus genomen worden als men weet dat ze niet alleen voor hun beurs verbonden zijn aan bepaalde partijen maar dat er naast deze monetaire banden ook nog ideologische kruisbestuiving bestaat. Hoe kunnen ze kritiek geven op de politiek als zij net diegenen zijn die de partijen achter de coulissen als spin dokters adviseren wat ze beter al dan niet doen.  

 

Geef mij dan maar een oprechte commerciële huurling als Slangen, die er eerlijk voor uitkomt met wat hij geld wil verdienen en waarvan men weet dat zijn standpunten allesbehalve objectief zijn en waarvan het overduidelijk is welke kar hij trekt. Liever dat dan professoren die in de schimmige zone van de politiek trachten bij te verdienen en op Tv en kranten hun objectiviteit als hoogste goed aanbieden.

 

Ten laatste als op basis van al die miljoenen euro’s toch geen beslissingen genomen worden, kan men dan a.u.b. stoppen met belastingsgeld te verkwisten of anders stoppen met de schijnheiligheid en stellen dat men wel degelijk rekening houdt met de macht van het cijfer.

 

Politici weten maar al te goed dat op basis van onderzoek wel degelijk goede beslissingen kunnen genomen worden doch zij weten ook dat de meeste onderzoeken in de media al dan niet gedragen door de wetenschappelijke huurling van dienst gekleurd kunnen zijn en klantwenselijk zijn opgesteld. Hun scepticisme is dan misschien ook niet geheel onterecht.

 

Openlijk zal de marktonderzoeksector dus geen steun moeten verwachten van haar grootste afnemers. Politici zullen in het openbaar peilingen blijven aanvallen en stellen dat ze nooit beslissingen nemen op basis van zoiets infantiel als een bevraging bij een steekproef van haar eigen bevolking. Binnenkamers zal men echter de resultaten uitvoerig bestuderen en bediscussiëren en aanvullen met eigen interne gesloten peilingen en onderzoeken die nooit het daglicht zullen aanschouwen (men weet immers niet welk cijfer men mag vertrouwen) en op basis waarvan wel degelijk beslissingen gefundeerd en genomen worden.

 

Zelfs met dit gegeven liegen politici niet. Peilingen dienen niet louter om beslissingen te nemen, ze worden eerder georchestreerd om een beetje controle en macht te verwerven. Peilingen dienen enkel om de publieke opinie een beetje bij te sturen in de gewenste richting. Beslissingen kan je dit toch bezwaarlijk noemen.

 

In de "war for votes" is alles toegelaten dus zelfs marktonderzoek waarmee men geen rekening houdt. De as van het kwaad ligt momenteel duidelijk rechts op de likertschaal.

 

"Kan u aangeven op een schaal van 1 tot 5 waarbij 1 staat voor de respectgedreven vakbondslievende gelaserde kerkknaap Materne en 5 staat voor de recht voor de raapse brulaapsolist Delecker naar wie uw voorkeur uitgaat"

 

De Bever had misschien de consequenties van zijn beslissing beter kunnen inschatten als hij wel degelijk zijn beslissing had gebaseerd op een rondvraag waarbij deze vraag werd voorgelegd eerder dan op zijn electoraal buikgevoel af te gaan. Dan had hij ook niet moeten wachten op de peiling van de VRT die binnen een 2 à 3 weken zal verschijnen om te zien of hij nu juist of fout zat. Ik zou hen trouwens adviseren niet te wachten op deze resultaten. Deze staan immers bij voorbaat vast. De N-va verliest altijd, zegt mijn bescheiden buikgevoel trouwens ook. De weg naar de verkiezingen is nog lang dus uiteindelijk is er nu ook weer niet zoveel verloren. Ondertussen kunnen we ons aangenaam bezig houden met marktonderzoek, peilingen, cijfertjes en heuse complottheorieen. De Vlaming lust het wel